Pochodzenie

Cebula pochodzi prawdopodobnie z terenów dzisiejszego Iranu, Afganistanu i Turcji. Opis morfologiczny. System korzeniowy cebuli składa się z korzeni przybyszowych sięgających do głębokości 30 cm, a na glebach o bardzo dobrych właściwościach fizycznych nawet do 60 dcm. Promień poziomego zasięgu korzeni wynosi około 15 dcm. Korzenie nie mają zdolności regenerowania uszkodzeń. Częścią jadalną rośliny jest cebula (czasem zwana główką), która stanowi silnie skrócony pęd. Łodyga właściwa, o bardzo krótkich między węzłach, nosi nazwę piętki i jest w pierwszym roku zdrewniała. Z dolnej strony piętki wyrastają korzenie, a z górnej liście. Liście składają się z pochwy liściowej (łuski) i blaszki liściowej (szczypior). Liście cebuli wyrastają w ten sposób, że każda pochwa liścia starszego obejmuje rozwijający się liść młodszy. Wskutek takiego układu liści powstaje łodyga rzekoma, której nasadę określa się mianem szyjki. Pochwy liściowe pierwszych liści są cienkie i liście te zawsze odpadają. Następne liście, w liczbie 7-10, tworzą suche łuski cebuli, Dalsza liście tworzą łuski grube, mięsiste. Liście otaczające wierzchołek wzrostu składają się tylko z grubych, mięsistych pochew liściowych (zwanych pochwami zamkniętymi). Stanowią one 3/4 masy wyrośniętej cebuli. Grubienie cebuli polega na odkładaniu substancji zapasowych w mięsistych pochwach liści i tworzeniu się pochew zamkniętych. Blaszki liściowe są rurkowate i wewnątrz puste. Ich średnica dochodzi do 1,5 cm, a długość do 50 dcm. W sprzyjających warunkach roślina w okresie wegetacji wytwarza 55-30 liści. Im wl<;coj liści wytworzy roślina, tym większa, wy-rasta cebula. Pod koniec okresu wegetacji Szczypior załamuje się, ale cebula nadal grubieje. W kątach liści na piętce tworzą się pączki śpiące. Niektóre z nich rozwijają się już w pierwszym roku, tworząc wierzchołki wzrostu, widoczne na przekroju poprzecznym cebuli. W jednej cebuli może być jeden lub kilka wierzchołków wzrostu. Przy silnym ich rozrośnięciu się mogą powstać cebule podwójne (2 cebule otoczone wspólną suchą łuską) lub cebule rozszczepione, gdy po pęknięciu łusek.Suchych cebula dzieli się na 2 samodzielne cebule, złączone tylko przy piętce. Odmiany polskie z doboru wykazują małą skłonność do rozszczepiania, jedynie miejscowa odmiana Topól- -iska, uprawiana w okolicach Topoli Pińczowskiej, jest bardzo skłonna do tworzenia cebul podwójnych i rozszczepionych. W drugim roku uprawy cebula wytwarza pędy kwiatostanowe, dochodzące do wysokości 0,9-1,2 m. Pędy kwiatostanowe są wewnątrz puste, walcowate, o niejednakowej średnicy na całej długości. Najgrubszy jest pęd ha około.. 1/3 Swej długości. Stosunek trzech przekrojów pędów, mianowicie przy podstawie w miejscu najszerszym i przy wierzchołku, wynosi w licz-bach całkowitych.